|
“18… 19… 20…” ÖNÜM ARKAM SOBE
Biz de o sokaklarda oynardık. Yakartop oynardık mesela. Yarımız bir yana diğer yarımız karşıya geçer topla ortadakileri vurmaya çabalardık.
Bir süre sonra yakartoptan sıkılır, ‘Hadi saklambaç oynayalım’ derdik. Ebe kafasını duvara koyar, gözlerini kapar, yüksek sesle saymaya başlardı; “1… 2…. 3…” Bazen bu saymalar geriye doğru yapılırdı, “20… 19… 18…”
Ebe sayarken telaşla saklanacak bir yer arardık. Daha önce kimsenin saklanmadığı bir yer mesela, bilinmeyen bir köşe, bir duvar ardı, apartman boşluğu gibi… Ebe’nin orada olacağımı aklının ucuna bile getiremeyeceği bir yer…
7 yaşındaki Bekir Berke Dülgar da böyle bir yer aramıştı. Ve kaldırımın kenarında bulunan kutunun içine o nedenle saklanmıştı. Ebe arkadaşı sayarken sayıları, “16… 17…18… 19…” sokak arasında hız yapmaması gerektiğini bir türlü idrak edemeyen bir Azrail, ben artık bunlara böyle diyorum, Berke’nin içinde bulunduğu kutuya çarpmış, bir minik canı ölüme götürmüştü.
Minicik bir çocuk. Henüz 7 yaşında. Elleri minicik, bedeni minicik, aklı minicik… O nedenle o kutunun içinde, oyun olsun diye! Büyüyecekti daha o çocuk, çok saklanacaktı daha, çok dokunacaktı annesi babası ona, çok sevecek/öpeceklerdi onu, yaşayacak çok şeyi vardı Berke’nin…
Ama olmadı. Neden? Çünkü bir çocuğun canını aldı bir Azrail...
İnsan Azrail…
O sokağa yakın bir yerde oturuyorum. 5050 sokak ve civarından hızla geçip sanayi bölgesine giden araçlar yüzünden bir gün orada bir çocuğun yaşamını yitireceğini biliyordum.
Hatta bir gün hızla giden bir aracı durdurup, ‘Lütfen bu kadar hızlı gitmeyin, burada bir sürü çocuk var. Bir gün birine çarpacaksınız, hem onun hem de kendi canınızı yakacaksınız’ diye uyarmıştım. ‘Peki peki olur’ demişti pişkin pişkin gülerek genç şoför… Kendi canını yakmayacağındanmış meğer, kaçıp gideceğindenmiş bu gülümseme…
Çocuğa çarptı ve durmadı bile şoför!
İnsanın bittiği an vicdanını yitirdiği andır bence… İnsanın bittiği an, bir başka insanı bitirdiği andır ve insanın insanlıktan çıktığı an, bu durumu umursamadığı andır. Kaçıp gittiği o andır…
Kendini sürekli haklı gören, diline, eline, vicdanına, aklına, kendine hakim olmayı beceremeyen hastalıklı insanlar ordusu yaşıyor dışarıda…
Ne demeli bilmiyorum,
Çok üzgünüm Berke için, ailesi için…
Ve bu köşeden yetkililere sesleniyorum,
Lütfen; Çamdibi 5050 sokak ve civarına, yani sanayiye açılan sokakların tümüne tümsek/kasis yapın!
Çünkü orada hala birçok çocuk, birçok insan yaşıyor.
İnsan yaşıyor insan!
Duyuyorsunuz değil mi? |